Door Usha Marhé – Ro is acht jaar, hij kan nog niet lezen of schrijven, want hij is nog nooit naar school gegaan. Ook spreekt hij nauwelijks Nederlands. Hij zorgt een beetje voor zichzelf, hosselt als een jong volwassene en is erg goed in rekenen, vooral als hij een centje verdient met kleine klusjes. Ro is een slimme jongen, die met de juiste begeleiding ergens kan komen. Maar hij zit in een kritieke leeftijd: nu is hij nog bereikbaar, straks kan het te laat zijn, als zijn behoeftes als tiener en jonge man groter worden en hij andere manieren moet bedenken om aan geld te komen.
Klik hier om verder te lezen en te reageren.
dinsdag 23 februari 2010
Column: Afwezige vaders
Door Usha Marhé – “Mi na wan big big mang, want ik heb een kind,” verklaarde een jonge Surinaamse vader. “Hoezo ben je een grote man? Je verzorgt haar niet, hebt geen contact met haar,” zei ik tegen hem. “Je moet toch meer moeite doen, want dan pas ben je een vader voor haar. Dan pas gedraag jij je als een verantwoordelijke, volwassen man.” Zijn antwoord was: “Als ze oud genoeg is, zal ze me wel zoeken.” Discussie gesloten. Deze jonge vader heeft geleden onder de scheiding van zijn ouders toen hij een tiener was, de onrust van toen beïnvloedt hem nog steeds in zijn dagelijkse leven. Helaas ziet hij niet dat hij hetzelfde patroon herhaalt, staat nog niet open voor suggesties om het anders te doen en zet de vicieuze cirkel voort. En natuurlijk geeft hij de schuld van het ontbreken van contact aan de moeder van zijn dochter.
Klik hier om verder te lezen en te reageren.
Bekijk hieronder de uitzending van MTNL over afwezige vaders.
Voor het vervolg van dit gesprek, klik hier voor deel 2 en deel 3 op You Tube.
Klik hier om verder te lezen en te reageren.
Bekijk hieronder de uitzending van MTNL over afwezige vaders.
Voor het vervolg van dit gesprek, klik hier voor deel 2 en deel 3 op You Tube.
donderdag 22 oktober 2009
Column: Shubh Divali
Door Usha Marhé – De universele gedachte van Divali is: zoek en vind het licht in jezelf. Daarom is het een feest voor iedereen, ongeacht afkomst of geloof. De jaarlijkse viering is om ons eraan te herinneren dat we moeten blijven zoeken en streven naar verlichting, in onszelf en in elkaar. Dat universele karakter heb ik zo’n eenentwintig jaar geleden mogen ervaren, toen ik meeliep in de laatste of een voor de laatste nationale Divali fakkeloptocht in Paramaribo: ook niet-hindoes liepen mee, zowel hindostaans als niet-hindostaans. Een geweldig Surinaams festijn, met als eindhalte Palmentuin.
Klik hier om verder te lezen en te reageren. (Divali valt in 2009 op 17 oktober.)
